Ogólnopolska Rada Ruchów Katolickich (ORRK) powstała w czerwcu 1990 roku jako owoc wcześniejszej – trwającej od 1978 roku – współpracy liderów ruchów i stowarzyszeń katolickich. Inicjatywa ta została zatwierdzona przez Episkopat Polski, który mianował asystenta kościelnego. Biskup Edward Samsel był nim w latach 1990–1995, a następnie funkcję tę pełnił biskup Bronisław Dembowski.

Obecnie delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Ruchów Katolickich  i Stowarzyszeń Katolickich jest bp Józef Kupny. Dokument założycielski podpisali liderzy dwudziestu ruchów i stowarzyszeń, obecnie w pracach ORRK bierze udział blisko 79 działających w Polsce zrzeszeń, reprezentujących ponad 750 tysięcy członków. Jednocześnie w naszych pracach biorą udział przedstawiciele 30 diecezjalnych rad ruchów katolickich.
Początkowo stosowana była nazwa Rada Ruchów Katolickich, jednakże w 1996 roku, ze względu na powstawanie Rad Diecezjalnych, nastąpiła zmiana nazwy na: Ogólnopolska Rada Ruchów Katolickich.

 

Kontakt:
Ogólnopolska Rada Ruchów Katolickich

Skwer Kardynała Stefana Wyszyńskiego 6,

01-015 Warszawa

telefon (48-22) 838-00-56, faks (48-22) 838-80- 24

Inspiracje

Chrześcijański kształt patriotyzmu

Wstęp

Ożywienie postaw patriotycznych i poczucia świadomości narodowej, które obserwujemy w Polsce w ostatnich latach jest zjawiskiem bardzo pozytywnym. Miłość ojczyzny, umiłowanie rodzimej kultury i tradycji nie dotyczy bowiem wyłącznie przeszłości, ale ściśle się wiąże z naszą dzisiejszą zdolnością do ofiarnego i solidarnego budowania wspólnego dobra.

Papież Franciszek na Wawelu, 27.07.2016

Panie Prezydencie, Czcigodni przedstawiciele władz,
Szanowni Członkowie Korpusu Dyplomatycznego,
Wasze Magnificencje, Szanowni Państwo,

Pozdrawiam z szacunkiem Pana Prezydenta i dziękuję mu za wielkoduszne przyjęcie oraz uprzejme słowa. Z radością pozdrawiam dostojnych członków Rządu i Parlamentu,

 Rolą duchownego nie jest mówienie świeckim, co mają mówić i robić w życiu publicznym - wskazał papież Franciszek w liście do kard. Marca Ouelleta, przewodniczącego Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej. Zawiera on papieskie refleksje po marcowym zgromadzeniu plenarnym Komisji, poświęconym „niezbędnemu zaangażowaniu wiernych świeckich w życie publicznym państw latynoamerykańskich".